Referenties

Ik wil jullie middels deze mail alleen bedanken voor de geweldige tips en handreikingen. Ik ben in mei 2000 tijdens een tweedaagse training van mijn bloosfobie afgekomen. Dat wil zeggen dat ik natuurlijk nog wel eens bloos, maar lang niet zo veel als voor de training en eigenlijk heb ik er ook niet meer zoveel moeite mee als het wel gebeurt (hetgeen er uiteraard voor zorgt dat ik weer minder bloos). Dankzij jullie “mindtuning” heb ik uiteindelijk de keuze durven maken om in plaats van een kantoorbaan voor de klas te gaan staan, iets waar ik ontzettend blij mee ben!!! Kortom: heel erg bedankt, gek dat het eigenlijk zo simpel is om van je problemen af te komen. Wat ik mij nog wel afvroeg: weten jullie hoe het de andere leden van de groep is vergaan, daar ben ik erg benieuwd naar. Er was ook een meisje met enorme slikangst en een aantal vrouwen met rij-angst. Jammergenoeg herinner ik mij geen namen, dus zullen jullie mij misschien niet verder kunnen helpen, In ieder geval, nogmaals bedankt en wellicht tot ziens. Francien

Een hallootje uit Berlijn!. Van mijn schoonzus het nieuwe blad Health, Achmea van het zilveren kruis opgestuurd gekregen. In het 2e nummer van mei/juni 2001 staat een artikeltje over Pieter, eerst patiënt, nu hulpverlener. Daar was ik natuurlijk erg blij mee. Nog blijer was ik met het internetadres wat er bij stond. Vanavond snel de homepage opgeslagen en tot mijn verbazing gelezen dat er al enkele boeken en brochures over Mindtuning verschenen zijn. En ik maar wachten in het verre oosten!. Ik ga nu uitvinden hoe ik die boeken hier kan krijgen. In ieder geval ben ik hartstikke blij jullie ook via dit medium te kunnen bereiken. Ik ga al die gegevens (en het zijn er nog al wat) uitdrukken en lezen. Connie

De laatste weken rij ik weer als een speer door het land. Helaas ging het vanavond verkeerd op de A2 Kwam vanaf Utrecht en begon in een keer weer te zweven. Het lijkt wel of je de klok erop gelijk kan zetten. Het is donker, een vierbaans weg en hup daar ga ik. Heb geprobeerd om m’n Oxford engels toe te passen maar het leek wel of dat signaal niet doorkwam. Moest me weer even vermannen en toen ging het weer. Hetzelfde gebeurde mij een aantal weken geleden toen ik over de A1, ook ‘s avonds, naar huis reed. Het was een recht stuk zonder een afslag te bekennen en hetzelfde gevoel als wat ik daarnet beschreef bekroop mij. Voor vertrek maak ik me waarschijnlijk onbewust al druk en vervolgens gebeurt het. Voor de rest gaat alles goed. Ben vorige week naar Chicago geweest. Heb het Hancoock Building betreden, 340 meter hoog, je zou toch zeggen iemand met hoogtevrees vindt dat niet fijn, en zo waar ik ben daar ook vanaf. Dus al met al toch positief. Alleen dit viel toch even tegen. Hopelijk vinden jullie even tijd om mijn vraag te beantwoorden. Voel me een beetje zeurderig. Ik hoop dat alles met jullie ook goed gaat. Tot horens.Saab

Ik heb jullie artikel in P-magazine gelezen en nog nooit ben ik zo opgetogen geweest na het lezen van een dergelijk artikel. De denkwijze van jullie is realistisch en na analyse ook het meest behulpzaam. ALLES wat jullie denken en toepassen, zullen nog veel mensen jullie daar dankbaar voor zijn. David

Ik heb even een week of drie niks van me laten horen omdat ik eens even wou zien hoe het op een iets langere termijn gaat. Ik moet zeggen dat het best goed gaat maar ik kom er maar niet helemaal vanaf. Het is een stuk beter dan wat het geweest is maar weg is het niet en ik moet wel continu oppassen dat ik niet terugval. Ik heb 1 probleem, als het goed gaat dan slaap ik s nachts niet. Ik houd dan zoveel energie over dat ik fysiek wel moe ben maar in mijn hoofd ben ik dan klaarwakker. Op zich wel lekker want ik kan nu bij wijze van spreken met vier a vijf uur slaap per nacht toe. Ik heb trouwens woensdag een date met een meisje dat ik ontmoet heb in de kroeg maar ik heb er een beetje een tweestrijdig gevoel bij. Aan de ene kant vind ik het hartstikke leuk, het is echt een leuke meid. Aan de andere kant durf ik, gezien het probleem, haast niet aan een nieuwe relatie te beginnen. Ik heb ook zoiets van moet ik het zeggen of zal ik me eerst stilhouden, ik twijfel een beetje. Hebben jullie nog tips hoe ik die dwang voorgoed de deur uit kan trappen???? John

Ik wil jullie complimenteren met het interview in het blad ‘Health’. Het geeft een duidelijk beeld over jullie en jullie werk. Mijn moeder heeft het me toegestuurd. Ook een broer wilde het al opsturen, en ik heb jullie adres (ook internet en boektitel) al aan diverse personen doorgegeven, dus jullie zien ook via deze kant verspreidt zich de mond-op-mond-reclame. Ik kijk erg uit naar ons gesprek op 26 juni. Ben er op dit moment wel erg mee bezig, boek lezen, oefeningen doen en heb het gevoel dat ik daardoor wat angstiger ben. Mijn hersenen maken overuren…. Gisteren had ik het omgekeerde van claustrofobie (??): ik was buiten ons huis gesloten. Terwijl ik bij de buurvrouw was (op dezelfde etage van ons appartementengebouw, 5 stappen van onze voordeur), was Kees gaan fietsen en had de voordeur gesloten (ik had geen sleutel bij me). Ik ontdekte het vlak nadat hij weg was en wist niet hoe laat hij terug zou komen. Het lukte me niet te ontspannen en geduldig af te wachten en kreeg (potverdriedorie) een heftige paniekreactie. Ik moest en zou ons huis in kunnen op elk gewenst ogenblik en ben met de auto van de buren zelfs Kees gaan zoeken.. Gelukkig heb ik een zeer lieve begrijpende buurvrouw (zij weet ervan), maar ik baal weer zo van m’n reactie en die situatie. Afijn, jullie kennen het. (Het moraal van dit verhaal: neem altijd de sleutel mee!) Wat vinden jullie, is het goed me voor te bereiden op de coaching of kan ik beter “blanco” komen? Marga

Bedankt voor het beantwoorden van mijn E-mail. Gelukkig heb ik nu een methode waar het stoppen met roken wel gaat lukken. (ben ik van overtuigt) Ook bedankt voor het boek die jullie geschreven hebben en natuurlijk de seminar waar ik zaterdag 10 november geweest ben. In 3 weken tijd heb ik enorm veel geleerd. Sindsdien draai ik veel met mijn hoofd en m’n ogen in het midden. Ik voel me hierdoor al een stuk zekerder. Voor het overspannen zijn heb ik de beeldoefening en nog wat oefeningen uit het boek gedaan. Daardoor is de gevoelsmatige band om mijn hoofd voor een groot deel verdwenen. De paniek komt ook zelden meer voor. Ik denk dat ik voor het stoppen met roken en angst om op slot te slaan als ik aan iemand wat wil vertellen ,een sessie bij moet wonen. Dat zal dan ongeveer over 3 maanden zijn want ik moet eerst nog sparen wat ik er graag voor over heb. O, ja. Ik ben ook positiever gaan denken. Op mijn werk vertel ik ook van jullie, en een aantal mensen sprak dit wel aan en zijn het boek gaan kopen. Zelfs heb ik het boek aan iemand gegeven omdat ze diep in de schulden zat. Ze is depressief, de man is bij haar weg, de moeder en de tante overleden. Dit alles binnen een jaar. Ik hoop dat ze verder komt door dit boek. Ik hoop jullie snel te zien. Nogmaals BEDANKT, BEDANKT Anton

Dank, dank voor de 2 dagen in november. Ik heb er veel aan gehad. Ik durf te zeggen dat ik op de goede weg ben. Af en toe denk ik dat het te lang duurt. Af en toe lukt het me nog niet zoals ik zou willen, maar de bruggen en de tunnels lijken in ieder geval niet meer zo vreselijk. Is het goed dat ik binnenkort nog een keer telefonisch contact met jullie opneem? Simon

Ik mail jullie even n.a.v. de uitzending. Ik krijg voornamelijk positieve reacties, alleen begrijpen veel mensen niet precies wat er in de sessies bij jullie gebeurt, dus dat heb ik al vaak moeten uitleggen. Dat komt denk ik door de manier waarop het in beeld is gebracht. Hoe zijn de reacties die jullie krijgen? Verder gaat het goed met mij. Over een paar weken begin ik met mijn nieuwe baan, en ik heb er zin in. Waar ik vooral benieuwd naar ben is hoe het zal gaan met de presentaties. Ik hou jullie op de hoogte.  Niels

Ik ben een paar weken geleden door jullie gevraagd om op te treden in een programma, uiteraard voelde ik me zeer vereerd, ik heb niet meegewerkt, omdat ik mijn(in het verleden o zo grote)probleem, zo veel mogelijk achter mij wil laten, ik ben dan ook bang voor reacties van andere mensen, en zou het niet prettig vinden om het wereld-kundig te maken. Jullie vroegen mij om nog eens iets van mij te laten horen, wel, bij deze. Zo als jullie wel zullen weten leef je na een behandeling Mind-tuning, je leven een stuk makkelijker, toch kom je constant situaties tegen waarin je stukje bij beetje je angsten gaat overwinnen. Met mij gaat het nog steeds elke dag beter, meestal herken ik het beklemmende gevoel niet eens meer, daar heeft jullie boek een hele grote bijdrage aan geleverd, ik schreef jullie in een kerst kaart al, hoe ik in de metro in Praag heb genoten, dit was een jaar geleden echt ondenkbaar. Nu sta ik voor de volgende grote stap, en dat is vliegen… (de puntjes zouden jullie genoeg moeten zeggen). Dit boezemt mij nog steeds heel veel angst in, ik zal jullie ook uitleggen waarom. De metro, trein of iets dergelijks, zijn van zeer korte duur. Ik heb dus samen met Marian en een paar vrienden een vliegreisje geboekt naar Spanje (betrekkelijke korte vlucht zeker als je,je beseft hoeveel ik nog van de wereld zou willen zien), en moet dus straks drie uur lang in een vliegtuig zitten op tien kilometer hoogte(paniek)we gaan september de lucht in, maar voor die tijd gaan Marian en ik eerst nog even een kort vluchtje maken met een chesna boven Nederland. Mijn vraag is nu, hebben jullie nog een paar tips of oefeningen voor mij zodat ik dit probleempje(typ ik met een lach, omdat ik weet dat het mogelijk is) nog even de baas te worden. Met hele vriendelijke groeten, Frans